At Taubah (Pengampunan) - Ayat 71

71. Dan orang – orang yang beriman, lelaki dan perempuan, sebagian mereka (adalah) menjadi penolong bagi sebagian yang lain. Mereka menyuruh (mengerjakan) yang makruf, mencegah dari yang mungkar, mendirikan sembahyang, menunaikan zakat, dan mereka taat kepada Allah dan Rasul-Nya. Mereka itu akan diberi rahmat oleh Allah; sesungguhnya Allah Maha Perkasa lagi Maha Bijaksana.

At Taubah (Pengampunan) - Ayat 70

70. Belumkah datang kepada mereka berita penting tentang orang – orang yang sebelum mereka, (yaitu) kaum Nuh, ‘Ad, Samud, kaum Ibrahim, penduduk Madyan, dan (penduduk) negeri – negeri yang telah musnah 649)? Telah datang kepada mereka rasul – rasul dengan membawa keterangan yang nyata; maka Allah tidaklah sekali – kali menganiaya mereka, akan tetapi merekalah yang menganiaya diri mereka sendiri.

649). Ad ialah kaum Nabi Hud A.S, Samud ialah kaum Nabi Saleh A.S; penduduk Madyan ialah kaum Nabi Syu’aib A.S dan penduduk negeri yang telah musnah ialah kaum Nabi Luth A.S.

At Taubah (Pengampunan) - Ayat 69

69. (keadaan kamu hai orang – orang munafik dan muyrikin adalah) seperti keadan orang – orang sebelum kamu, mereka lebih kuat daripada kamu, dan lebih banyak harta benda dan anak – anaknya daripada kamu. Maka mereka telah menikmati bagian mereka, dan kamu telah menikmati bagianmu sebagaimana orang – orang yang sebelummu menikmati bagiannya dan kamu mempercakapkan (hal yang batil) sebagaimana mereka mempercakapkannya. Mereka itu, amalannya menjadi sia – sia di dunia dan di akhirat; dan mereka itulah orang – orang yang merugi.

At Taubah (Pengampunan) - Ayat 68

68. Allah mengancam orang – orang munafik laki – laki dan perempuan dan orang – orang kafir dengan neraka Jahannam, mereka kekal di dalamnya. Cukuplah neraka itu bagi mereka, dan Allah melaknati mereka; dan bagi mereka azab yang kekal.

At Taubah (Pengampunan) - Ayat 67

67. Orang – orang munafik laki – laki dan perempuan, sebagian dengan sebagian yang lain adalah sama, mereka menyuruh berbuat yang munkar dan melarang berbuat yang ma’ruf dan mereka menggenggamkan tangannya 648). Mereka telah lupa kepada Allah, maka Allah melupakan mereka. Sesungguhnya orang – orang munafik itulah orang – orang yang fasik.

648). Maksudnya : berlaku kikir.